Vergeten indexering

Huurovereenkomsten lopen gebruikelijk meerdere jaren. Om in ieder geval de inflatie op te vangen worden in professionele contracten vrijwel zonder uitzondering indexeringsregelingen opgenomen waarmee de geldontwaarding wordt gecompenseerd en de huurprijs dezelfde waarde blijft houden.

Daartoe wordt gebruikelijk opgenomen dat telkens, eens per jaar, de huurprijs wordt verhoogd met het geldende indexcijfer. Tot zover de theorie.

Meer dan eens vergeten verhuurders de index door te berekenen. Soms jarenlang. De vraag is dan of alsnog met terugwerkende kracht de index mag worden berekend.

Het Gerechtshof in Amsterdam heeft in zijn uitspraak van 14 maart 2017 die vraag bevestigend beantwoord. Er was in het contract een zgn. automatische indexering opgenomen, die dus ook zou gelden zonder dat de verhoging door middel van de index door de verhuurder moet worden aangezegd; de jaarlijkse verhoging was nooit betaald en de verhuurder had nooit geklaagd. De verhuurder vorderde alsnog de betaling van de verhoging over voorgaande jaren.

Het Hof sprak uit dat de verhuurder zijn rechten niet heeft verwerkt; de huurder heeft er niet gerechtvaardigd op kunnen vertrouwen dat de verhuurder van de te weinig betaalde bedragen had afgezien en op de huurder rust een eigen verantwoordelijk om de hoogte van de verschuldigde huurprijs in de gaten te houden. De huurder was derhalve de achterstallige indexbedragen alsnog verschuldigd, zelfs te vermeerderen met de wettelijke handelsrente (circa 8% per jaar) over de huurtermijnen vanaf de vervaltermijnen (telkens de 1ste van iedere maand) tot de dag van algehele betaling.

In dit geval werd al meer dan vijf jaar de index niet betaald; alle huurvorderingen ouder dan 5 jaar waren daarmee verjaard; de huurder moest wel alle indexbedragen betalen jonger dan 5 jaar.

Wij leren hier uit dat een huurder zich niet gelukkig moet prijzen als zijn verhuurder geen aanspraak maakt op de indexbedragen; hij kan tot 5 jaar terug daar altijd nog op worden aangesproken.